AP Szczepaniak

13/07/2026

Zamieszkaj na osiedlu stworzonym z myślą o codziennym komforcie. Bą...

08/07/2026

28/04/2026

Lokum Porto - to realizowany etapami zespół zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej zlokalizowany na Starym Mieście we Wrocławiu, w bezpośrednim sąsiedztwie Odry. Choć kolejne budynki powstają tu nie jednocześnie, realizowane są w oparciu o jedną, spójną, przyjętą na samym początku kon...

14/04/2026

Arkady Wrocławskie znikną do 2027 roku. Sprawdź, co powstanie w ich miejscu i jak zmienia się model retailu w centrum Wrocławia.

26/02/2026

Ile osób powinien pomieścić MDS?

W przepisach dotyczących miejsc doraźnego schronienia (MDS) pojawia się jedno konkretne założenie techniczne:

– 1,5 m² powierzchni na osobę,
– 2,5 m² na osobę poruszającą się na wózku.

Jednocześnie przepisy nie wskazują wprost, że pojemność MDS ma być ograniczona do liczby mieszkańców danego budynku.

W praktyce oznacza to, że przy literalnym przeliczeniu całej powierzchni kondygnacji podziemnej (np. hali garażowej) według wskaźnika 1,5 m², otrzymujemy bardzo wysokie wartości.

Przykład czysto matematyczny:
garaż o powierzchni 3000 m² → 3000 / 1,5 = 2000 osób.

W budynku wielorodzinnym taka liczba może znacząco przekraczać liczbę mieszkańców.

To nie jest tylko kwestia arytmetyki.

Od przyjętej pojemności MDS zależą bowiem:

– liczba wyjść ewakuacyjnych i zapasowych,
– szerokości dróg ewakuacyjnych,
– wymagania dotyczące sanitariatów,
– parametry wentylacji,
– obciążenia konstrukcyjne,
– a w konsekwencji — układ i koszt całej inwestycji.

Im większa przyjęta liczba osób, tym większy zakres ingerencji w projekt.

Dlatego dyskusja wokół MDS nie dotyczy samego wskaźnika 1,5 m², lecz sposobu jego stosowania w konkretnym obiekcie.

Ustawa operuje poziomem systemowym — zabezpieczeniem ludności w skali miasta. Projekt budynku dotyczy natomiast konkretnej populacji i konkretnej struktury funkcjonalnej.

Napięcie między tymi dwoma poziomami jest dziś jednym z istotniejszych zagadnień w praktyce projektowej.

Post ma charakter ekspercki i projektowy. Nie stanowi porady prawnej ani oficjalnej interpretacji przepisów.

24/02/2026

MDS w śródmieściu – czy obowiązują inne zasady?

W rozmowach o miejscach doraźnego schronienia (MDS) często pojawia się jedno pytanie:
Czy w śródmieściu obowiązują inne reguły?
Tak jak np. w przypadku nasłonecznienia, gdzie w strefie śródmiejskiej dopuszcza się inne parametry?
Krótka odpowiedź brzmi: nie.
Nie ma dziś ogólnego „odstępstwa śródmiejskiego” dla MDS.
Ale… w praktyce projektowej temat jest bardziej złożony.
Bo śródmieście to specyficzna tkanka:
- działki są wąskie i ograniczone granicami,
- zabudowa stoi w linii ulicy,
- sąsiednie budynki są bardzo blisko,
a przestrzeń pod ziemią (garaże, instalacje, pomieszczenia techniczne) jest maksymalnie wykorzystana.
I wtedy pojawia się pojęcie, które w gęstej zabudowie ma ogromne znaczenie:
strefa prognozowanego zagruzowania.
To obszar przy budynku, powiązany z jego wysokością, w którym – w scenariuszu zniszczenia – mogą znaleźć się gruz i elementy spadające z konstrukcji.
W śródmieściu to nie jest teoria. To może być realna bariera projektowa.
Bo jeśli:
- budynek stoi tuż przy granicy,
- nie ma „wolnej strony”,
a przestrzeń między budynkami jest minimalna,
to może się okazać, że fizycznie nie ma miejsca, by poprowadzić dojścia i wyjścia w sposób logiczny i bezpieczny.

I wtedy MDS przestaje być tematem „wydzielenia kawałka garażu”.
Zaczyna wpływać na cały projekt:
- układ podziemia,
- komunikację,
- lokalizację rdzeni,
- skalę zabudowy,
a czasem nawet… na możliwość realizacji inwestycji w danym układzie.

Dlatego z perspektywy architektów MDS w śródmieściu jest tematem nie tylko technicznym, ale też urbanistycznym.
To jedno z tych zagadnień, które zaczynają działać jak parametr projektowy – podobnie jak parkingi, ppoż. czy warunki zabudowy działki.

Post ma charakter ekspercki i projektowy. Nie stanowi porady prawnej ani oficjalnej interpretacji przepisów.