04/05/2026
OP SCHOOLKAMP
Om half negen ’s ochtends in Bilthoven zijn, betekent om zes uur in de auto zitten. De zon schijnt al volop. Ik ga twee dagen naar de Flowschool for Wisdom Writers. Ik heb een slaapzak mee, want ik blijf slapen. In een oud schoolgebouw heeft Nanda Huneman haar klaslokaal.
HISTORISCHE ROMAN
We zijn met z’n twaalven en werken deze twee dagen allemaal aan ons eigen boek. Ik schrijf aan mijn historische roman over Abel Tasman. Op een paar na blijft iedereen slapen. Matjes liggen verspreid in de ruimte en ieder werkt aan een eigen schrijftafeltje.
VERTRAGEN
De gezamenlijke energie maakt dat je meters maakt. We schrijven door tot diep in de nacht en beginnen weer voor dag en dauw. Tussendoor maken we een vollemaanwandeling, in stilte, door het bos grenzend aan Bilthoven. Daarna mediteren we en zingen we een mantra; vertragen in deze snelle tijd.
We starten en eindigen beide dagen met gezamenlijke schrijfoefeningen en delen in kleine groepjes onze schrijfsels.
KONINGSDAG
Dag één heeft het thema Koningsdag. Ik schrijf:
Maar in de tijd van Abel Tasman was er helemaal geen koning. De Republiek werd bestuurd zonder kroon, met als stadhouder Frederik Hendrik van Oranje, prins van Oranje. Tijdens zijn grote reis deed Tasman eerst Mauritius aan, een eiland vernoemd naar Maurits van Nassau. Daar lag Fort Frederik Hendrik, vernoemd naar de stadhouder. Het zijn sporen van een tijd zonder koning, waarin de Nederlanders niet alleen hun vlag plantten, maar ook namen gaven en zich zo de wereld toe-eigenden.
Pas veel later, in 1815, werd Nederland een koninkrijk met Willem I der Nederlanden als eerste koning.
RODE LOPER
De tweede dag heeft het thema Dag van de Arbeid. Lopend over een rode loper roepen we elk onze zelfbedachte leus. Een klein stukje theater tussendoor, waardoor je even uit je hoofd en uit je comfortzone stapt.
VLAG
Na twee dagen offline schrijven, met pen en op de computer, maar vooral vanuit eigen gedachten en verbeelding, en in mijn hoofd meereizend met Abel Tasman, stapte ik vandaag weer in de dagelijkse praktijk. Geen vlaggen om de wereld toe te eigenen, maar een vlag op de nok bij het hoogste punt.