05/10/2026
ΠΟΔΑΛΕΙΡΙΟΣ
ΟΡΓΆΝΩΣΗ
ΗΜΕΡΊΔΑΣ:"Φανάρι: Πολιτιστική κληρονομιά και προοπτικές ανάπτυξης"
Στην αίθουσα συνεδριάσεων του πρώην δημαρχείου Ιθώμης στο Φανάρι.
Η ημερίδα διοργανώθηκε με την υποστήριξη της Περιφέρειας,του δήμου Μουζακίου, του τοπικού συμβουλίου της κοινότητας Φαναρίου και της Αναπτυξιακής Καρδίτσας (Α Ν Κ Α,Α.Ε)
Απόσπασμα από την ομιλία μου,της πρότασης μου για την ανάπτυξη του κλειστού σχολικού κτιρίου του πρώην λυκείου Φαναρίου.
"Εισήγηση για μια πρόταση που δεν αφορά απλώς την αξιοποίηση ενός κλειστού σχολικού κτιρίου.
Αφορά το πώς μπορούμε να δώσουμε ξανά ζωή σε έναν ιστορικό τόπο και ταυτόχρονα να δημιουργήσουμε κάτι που λείπει από τη Θεσσαλία.
Η πρότασή μου είναι να αξιοποιηθεί το κλειστό σχολείο του Φαναρίου Καρδίτσας και να δημιουργηθεί εκεί μια Σχολή Καλών Τεχνών, ενταγμένη στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
Και πιστεύω ότι το Φανάρι δεν είναι ένας τυχαίος τόπος για μια τέτοια σχολή.
Το Φανάρι είναι ένας τόπος με βαθιά ιστορική διαδρομή, με αρχαιολογικό και βυζαντινό αποτύπωμα, με το επιβλητικό του κάστρο και με μια ιδιαίτερη πολιτιστική ταυτότητα. Η ευρύτερη περιοχή της Καρδίτσας έχει ανθρώπινη παρουσία ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους, ενώ στο Φανάρι τοποθετείται η αρχαία Ιθώμη.
Όμως υπάρχει κάτι ακόμη που, κατά τη γνώμη μου, κάνει το Φανάρι μοναδικό για μια Σχολή Καλών Τεχνών.
Είναι η ίδια η καλλιτεχνική του παράδοση.
Το Φανάρι υπήρξε για αιώνες σημαντικό κέντρο αγγειοπλαστικής. Οι άνθρωποι του χωριού έγιναν γνωστοί ως «τσουκαλάδες». Τα περίφημα Φαναριώτικα κεραμικά ταξίδευαν πολύ πέρα από τα όρια του χωριού και της Θεσσαλίας.
Οι παλιοί τεχνίτες έπαιρναν το χώμα από τη γη του τόπου, το επεξεργάζονταν με τα χέρια και τα πόδια τους, το μετέτρεπαν σε πηλό και στη συνέχεια, με τον τροχό, τη φωτιά και την τέχνη τους, δημιουργούσαν αντικείμενα χρήσιμα αλλά και όμορφα.
Δηλαδή, στο Φανάρι υπήρχε ανέκαθεν κάτι που σήμερα ονομάζουμε δημιουργική οικονομία, εφαρμοσμένη τέχνη, χειροτεχνία και καλλιτεχνική δημιουργία.
Και εδώ βρίσκεται, πιστεύω, η μεγάλη ευκαιρία.
Να μην αφήσουμε αυτή την παράδοση να μείνει μόνο ως ανάμνηση.
Να τη μετατρέψουμε σε σύγχρονη γνώση.
Να συνδέσουμε το παρελθόν με το μέλλον.
#ΑΣΚΤ
