13/09/2026
TSIGARAS DESIGN | METAL ARMCHAIRS
Με αφορμή τη συμμετοχή στην έκθεση LOAD/UNLOAD 2: Memory Manual, το Christos Tsigaras Design . Studio Of Architectural & Industrial Design σχεδίασε τις Metal Armchairs, μια σειρά καθισμάτων που αντλεί την ταυτότητά της από τη βιομηχανική μνήμη των λαμαρινάδικων του Πειραιά.
Το μέταλλο αποτελεί το σημείο εκκίνησης του σχεδιασμού. Φύλλα ματ λαμαρίνας διπλώνονται σε καθαρές γεωμετρικές πτυχώσεις, δημιουργώντας έναν ενιαίο σκελετό όπου κατασκευή και μορφή γίνονται ένα. Η ακαμψία και η ακρίβεια του μετάλλου αντιπαραβάλλονται με μαλακά μαξιλάρια επενδυμένα με street art ύφασμα, εισάγοντας ένα απρόσμενο στοιχείο χρώματος και αστικής έκφρασης.
Η χαμηλή lounge γεωμετρία και το ανεξάρτητο υποπόδιο ολοκληρώνουν τη σύνθεση, μεταφέροντας την ωμή υλικότητα του βιομηχανικού Πειραιά σε ένα σύγχρονο αντικείμενο καθημερινής χρήσης.
Για το tsigarasdesign, οι Metal Armchairs δεν αποτελούν μια νοσταλγική αναφορά στο βιομηχανικό παρελθόν της πόλης. Αποτελούν μια σύγχρονη επανερμηνεία του: η μνήμη μετασχηματίζεται σε υλικό, το υλικό σε μορφή και η μορφή σε ένα λειτουργικό αντικείμενο με σαφή σχεδιαστική ταυτότητα.
________________
Created by Christos Tsigaras Design . Studio Of Architectural & Industrial Design for the LOAD/UNLOAD 2: Memory Manual exhibition, Metal Armchairs is a seating series rooted in the industrial memory of Piraeus and its traditional sheet-metal workshops.
Metal forms the starting point of the design. Sheets of matte-finished steel are folded into precise geometric planes, creating a continuous structure in which construction and form become one. The rigidity and precision of the metal are contrasted with soft cushions upholstered in street-art fabric, introducing an unexpected layer of colour and urban expression.
The low lounge profile and independent footrest complete the composition, translating the raw materiality of industrial Piraeus into a contemporary object for everyday use.
For tsigarasdesign, Metal Armchairs is not a nostalgic reference to the city’s industrial past, but a contemporary reinterpretation of it — where memory is transformed into material, material into form, and form into a functional object with a distinct design identity.
@ακόλουθοι
